Eberhard van der Laan

Eberhard Edzard van der Laan is burgemeester van de hoofdstad van ons land. Van der Laan zag op 28 juni 1955 het levenslicht in Leiden. Hij was de jongste uit een gereformeerd gezin dat zes kinderen telde. De vader van Van der Laan was huisarts van beroep en actief voor de Anti Revolutionaire Partij, waarvoor hij in de gemeenteraad zat. Zijn moeder studeerde op latere leeftijd nog theologie. Van der Laan bracht zijn jeugd door in Rijnsburg, waar hij basisonderwijs volgde aan de Julianaschool. Het gymnasium rondde hij af aan het Visser ’t Hooftlyceum in Leiden.

Advocaat

Eberhard van der LaanNa de middelbare school vertrok Eberhard van der Laan naar Amsterdam om Nederlands recht te gaan studeren aan de Vrije Universiteit. Gedurende zijn studententijd had hij verschillende bijbaantjes. Hij werkte onder meer als bloemenverkoper en was vrachtwagenchauffeur. In 1983 studeerde hij cum laude af. Na zijn afstuderen, tussen 1984 en 1992, was Van der Laan als advocaat werkzaam bij Van Doorne, Sjollema Advocaten (later Trenité van Doorne Advocaten). In 1992 wilde richtte Van der Laan samen met tien andere jonge advocaten het advocatenkantoor Kennedy Van der Laan op. Doel was het bedrijven van topadvocatuur zonder de menselijke maat uit het oog te verliezen. Inmiddels – in 2014 – is dit advocatenkantoor uitgebreid naar honderd advocaten en notarissen. Van der Laan werkte totdat hij minister werd in 2008 voor het kantoor.

PvdA en burgemeester

In 1976, toen hij 21 was, werd Van der Laan lid van de Partij van de Arbeid. Begin jaren tachtig maakte Van der Laan zijn eerste stapjes in de politiek, toen hij politiek assistent van wethouder Jan Schaefer werd. Naast zijn werk in de advocatuur zat Van der Laan sinds 1990 in de gemeenteraad van Amsterdam namens de PvdA. In 1993 werd hij fractievoorzitter van deze partij en hij bleef tot 1998 in de gemeenteraad. Tien jaar later, in 2008, werd hij benoemd tot minister voor Wonen, Wijken en Integratie. In april 2010 maakte Van der Laan bekend dat hij zich terug trok uit de Tweede Kamer, om beschikbaar te zijn om Job Cohen te kunnen opvolgen als burgemeester van Amsterdam. Van der Laan werd voorgedragen door de Amsterdamse gemeenteraad en halverwege 2010 werd hij officieel benoemd tot burgemeester van Amsterdam. In 2013 ontving Van der Laan de Machiavelliprijs. Deze prijs wordt uitgereikt aan iemand die een betekenisvolle bijdrage levert aan de communicatie tussen overheid, politiek en burgers. Volgens de jury blinkt Van der Laan uit door zijn helderheid en duidelijkheid.

Vrouw en kinderen

Eberhard van der Laan is getrouwd en vader van vijf kinderen. Zijn ex-vrouw en moeder van zijn twee oudste kinderen, Luit Tabak, overleed in 2012 bij een aanrijding. Van der Laan woont op het moment van schrijven met zijn huidige vrouw Femke en hun zoon Edze en twee dochters Lieve en Eline in zijn ambtswoning aan de Herengracht. De hobby van Van der Laan is geschiedenis en voordat hij burgemeester werd is hij dan ook in het verleden van zijn voorgangers gedoken. In de herfst van 2013 kwam in het nieuws dat er prostaatkanker bij Eberhard van der Laan was geconstateerd. De burgemeester kampte toen al langere tijd met vermoeidheidsklachten. Zijn behandeling zou onder andere plaatsvinden in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis.

2 thoughts on “Eberhard van der Laan

  1. Anne

    Geachte burgemeester,
    Het is al weer een tijdje geleden dat u werk ging maken van brommers op het fietspad(of liever eraf) .Ik vraag me werkelijk af of u en de de gemiddelde amsterdammmer zich realiseert dat een brommer net zoveel rotzooi uitstoot als een vrachtwagen. Ga voor het stoplicht in de J.van Galenstraat staan als de brug daar opengaat. Motoren afzetten doet helemaal niemand meer. Fietsend amsterdam,ook moeders met kinderen) worden de klos van de smerige uitstoot en het roekeloze gedrag van brommers. Lekker stunten en laten zien hoe je scherp tussen twee fietsers door kan zeilen. Ik ben 75 jaar,doe alles in de stad op de fiets en probeer ook nog in conditie te blijven. Op risico dat ik wordt weggezet als een ouwe zeikert(dat is wel een beetje de tendens,tot je natuurlijk zelf ouder en minder flitsent wordt) wil ik u toch meedelen dat ik me regelmatig verdrietig voel over de onleefbaarheid van mijn geboortstad. Waar voor ouderen eigenlijk de enige veilige plek een bankje in het park is.Daar word je niet overhoop gereden en als je geluk hebt ook niet beroofd. Fijn dat we nu allemaal oud kunnen worden en veelal goed gezond maar waar moeten we dan in godsnaam blijven. Als u het weet wilt u het dan zeggen,ik spreek namens velen die hun schouders ophalen uit machteloosheid. Daar vind ik het nog iets te vroeg voor. Hopelijk heeft u wat aandacht voor de inwoners van amsterdam die bijna leeftijdgenoten van u zijn en ook nog wat ruimte willen,zonder opzijgeduwd te worden door hufters op de fietspaden. Bij voorbaat dank n Broers

    Reply
  2. NM feenstra

    Geachte burgemeester,

    Hoop dat u niet teveel hoeft te lijden.
    Zal voor u bidden zoals u ouders vast ook voor u gedaan zouden hebben.
    Hou moed al is het zwaar.

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *